RTSH NËN HIJEN E DYSHIMEVE: VENDIMI NR. 33, TASK-FORCA DHE PARATË PUBLIKE QË KËRKOJNË LLOGARI
Editorial nga Flamur Bucpapaj
Televizioni publik shqiptar nuk është pronë e drejtuesve të përkohshëm, as e grupeve që ndërtojnë karriera brenda institucioneve shtetërore. RTSH-ja u përket qytetarëve shqiptarë dhe çdo vendim që prek organizimin, financat dhe të ardhmen e saj duhet të jetë i hapur për kontrollin publik.
Unë kam konkurruar për një vend pune dhe, sipas bindjes sime, nuk jam vlerësuar drejt. Nuk kam hyrë në këtë debat për tendera apo për të kërkuar favore financiare. E dua Shqipërinë dhe nuk dua ta shoh të administruar nga njerëz që, nëse shkelin ligjin, nuk japin llogari për pasurinë publike. Sepse një nga problemet më të mëdha të vendit tonë është se, në raste të caktuara, edhe kur jepen dënime, publiku pyet nëse është rikuperuar dëmi dhe nëse pasuritë e përfituara në mënyrë të paligjshme janë konfiskuar sipas ligjit.
Pikërisht për këtë arsye, Vendimi nr. 33, datë 31 korrik 2026, i Këshillit Drejtues të RTSH-së, duhet të shqyrtohet me seriozitet, pa frikë dhe pa privilegjuar askënd.
Vendimi parashikon ngritjen e një Task-Force për transformimin institucional të RTSH-së në kuadër të strategjisë 2026–2030, me përfshirjen e strukturave të brendshme dhe të konsulentëve të jashtëm. Në vetvete, transformimi nuk është problem. Problemi është nëse ai shoqërohet me transparencë të plotë, me kritere të qarta dhe me përgjegjësi konkrete.
Ku janë kostot dhe dokumentet e plota?
Vendimi parashikon shpërblimin e anëtarëve të Task-Forcës dhe të Sekretariatit Teknik sipas Aneksit nr. 2, ndërsa përzgjedhjen e konsulentëve të jashtëm sipas kritereve të Aneksit nr. 1.
Por në dokumentin PDF të publikuar, këto anekse nuk shfaqen. Për pasojë, publiku nuk mund të verifikojë nga ky dokument shumën e përgjithshme të shpërblimeve, mënyrën e llogaritjes së pagesave apo kriteret e plota të përzgjedhjes.
Kjo është një çështje konkrete transparence, që kërkon përgjigje.
Sa do t’i kushtojë institucionit kjo Task-Force? Çfarë detyrash shtesë do të kryejnë anëtarët? Si do të përcaktohen pagesat? Si do të zhvillohet konkurrimi për konsulentët dhe si do të provohet se përzgjedhja është bërë sipas kritereve të shpallura?
Kur një vendim referon dokumente që përcaktojnë kushtet financiare dhe kriteret e zbatimit, publiku duhet të ketë mundësi t’i shqyrtojë edhe ato.
Mungesa e anekseve në dokumentin e publikuar nuk provon abuzim, por e bën të pamundur një kontroll të plotë të vendimmarrjes. Këshilli Drejtues duhet t’i publikojë dhe të japë shpjegime të qarta.
Një vit Task-Force: rezultate apo burokraci e re?
Vendimi parashikon një periudhë njëvjeçare për Task-Forcën, me mundësi zgjatjeje, si dhe raportim periodik çdo 30 ditë.
Por raportet nuk janë qëllim në vetvete. Një institucion nuk bëhet më efikas vetëm sepse krijon struktura të reja ose prodhon dokumente të tjera administrative.
Duhet të dihet se cilat rezultate konkrete priten: përmirësimi i administrimit financiar, rritja e cilësisë së programeve, organizimi më efikas i burimeve njerëzore dhe kontrolli më i mirë i shpenzimeve.
A do të publikohen raportet periodike? A do të bëhet publike kostoja e procesit? A do të matet rezultati i punës së konsulentëve? Dhe kush do të mbajë përgjegjësi nëse objektivat nuk realizohen?
Këto janë pyetje që nuk mund të mbyllen me një përgjigje të përgjithshme për modernizimin e institucionit.
Milionat e RTSH-së kërkojnë kontroll të rreptë
Në dokumentacionin e paraqitur për emisionin “Eja te ne” figuron një kosto prej 1.768.320 lekësh për skenografinë.
Kjo shumë duhet të shoqërohet me një preventiv të detajuar, me specifikime të materialeve dhe shërbimeve, me dokumentacionin e procedurës përkatëse dhe me verifikimin e punimeve të realizuara.
Nuk është e drejtë të shpallet abuzim vetëm nga një shifër. Por nuk është e pranueshme as që një shifër e tillë të kalojë pa shpjegim të plotë.
Publiku ka të drejtë të dijë si është llogaritur kostoja, kush e ka miratuar dhe nëse ajo përputhet me shërbimin e marrë.
Nëse gjithçka është kryer rregullisht, dokumentet duhet ta provojnë. Nëse evidentohen mospërputhje, ato duhet të verifikohen nga organet kompetente.
Kjo është mënyra e vetme për të shmangur si akuzat e pambështetura, ashtu edhe heshtjen përballë pyetjeve të ligjshme.
Nuk mjaftojnë vendimet, duhen përgjegjësi
Një tjetër çështje e rëndësishme është ndarja e përgjegjësive. Task-Forca koordinon dhe monitoron, por drejtuesit e strukturave përkatëse ruajnë përgjegjësitë e tyre funksionale.
Prandaj duhet të jetë e qartë se kush propozon, kush miraton, kush zbaton dhe kush kontrollon. Nëse një projekt dështon, një shpenzim nuk justifikohet ose një objektiv nuk realizohet, përgjegjësia nuk duhet të humbasë mes komisioneve dhe zyrave.
Shqipëria nuk ka nevojë për më shumë paqartësi institucionale. Ka nevojë për standarde që zbatohen njësoj për të gjithë, pavarësisht pozitës dhe lidhjeve që mund të kenë.
Pyetjet që kërkojnë përgjigje
Këshilli Drejtues dhe Drejtoria e Përgjithshme e RTSH-së duhet të sqarojnë:
* Ku janë Aneksi nr. 1 dhe Aneksi nr. 2 të Vendimit nr. 33?
* Sa është fondi i parashikuar për shpërblimet e Task-Forcës dhe Sekretariatit Teknik?
* Si do të përzgjidhen dhe paguhen konsulentët e jashtëm?
* Cilat janë objektivat e matshme të procesit të transformimit?
* A do të publikohen raportet periodike dhe rezultatet përfundimtare?
* Si justifikohet kostoja prej 1.768.320 lekësh për skenografinë e “Eja te ne” dhe ku gjendet dokumentacioni i plotë mbështetës?
Këto pyetje nuk janë sulm ndaj institucionit. Janë kërkesa për llogaridhënie ndaj një institucioni që duhet t’i shërbejë publikut.
Shqipëria ka nevojë për drejtësi, jo për privilegje
Unë nuk e bëj këtë debat për të kërkuar tendera, favore apo përfitime personale. E bëj sepse besoj se Shqipëria meriton institucione ku konkurrimi është real, vlerësimi është i drejtë dhe paratë publike administrohen me përgjegjësi.
Kur një qytetar beson se është trajtuar padrejtësisht, duhet të ketë rrugë të qarta ankimi dhe verifikimi. Kur një institucion shpenzon para publike, duhet të japë llogari. Kur evidentohen shkelje, ato duhet të hetohen dhe dëmi publik duhet të rikuperohet sipas ligjit.
Vendimi nr. 33 nuk provon, në vetvete, se ka pasur abuzim financiar. Por ai ngre pyetje konkrete për transparencën e shpërblimeve, kriteret e përzgjedhjes, kostot dhe rezultatet e Task-Forcës. Këto pyetje kërkojnë përgjigje me dokumente, jo me deklarata.
RTSH-ja nuk ka nevojë për çek të bardhë. Ka nevojë për transparencë, profesionalizëm dhe përgjegjësi.
Dhe unë nuk do të hesht përballë pyetjeve që kanë të bëjnë me interesin publik. Sepse Shqipëria nuk mund të ndërtohet mbi privilegjet e disave dhe heshtjen e të tjerëve.
Flamur Bucpapaj
