Corriere Della Sera/ Që fëmijë, ai ishte tashmë një kampion, por gjithmonë i izoluar nga shokët e tij të ekipit. Ai gjithmonë ka qenë nostalgjik për Rosarion, qytetin e tij të lindjes.
Leo Messi, madhështia e tij në fushë lindi nga vuajtjet e tij në jetë.
Krahasimet tani janë mungesë respekti. Maradona është një legjendë rebele. Pelé fitoi tre Kupa Bote. Ronaldo do të jetë përgjithmonë CR7. Mbappé do ta thyejë rekordin e tij të golave në Kupën e Botës, ndoshta edhe brenda pak ditësh.
Por Leo Messi, ose më saktë Lio siç e quajnë argjentinasit, i cili mbush 39 vjeç më 24 qershor, është futbollisti më i madh i të gjitha kohërave.
Fati i tij i mirë, të hënën në Arlington të Teksasit, ishte se humbi penalltinë. Nga ai moment, ai luajti me një tërbim të pa parë prej kohësh. Pasi shënoi festoi si fëmijë. Ai gjithmonë i ka ngritur krahët drejt qiellit, për të përshëndetur gjyshen e tij Celia, e cila e çoi si fëmijë në një stërvitje futbolli: “Lëreni të luajë ky i vogli!”
Messi, goli historik në Botëror ndaj Austrisë duhej anuluar: gabimi i arbitrit në vlerësimin e aksionit
23 Qershor, 13:04
Tani mendimet e tij shkojnë edhe tek babai i tij Jorge, i cili i gjeti paratë për të siguruar hormonin e rritjes, e solli në Barcelonë dhe u betua se nuk do ta linte kurrë vetëm. Çfarëdo që të ndodhte.
Në vitin 2006, Messi ishte një djalë i ri me flokë të gjatë. Në vitin 2010, Maradona ishte trajneri i tij, qe e futi në mesfushë me 3 sulmues përpara. Gjermanët shënuan 4 gola kundër ekipit të tij, Argjentinës dhe mund të kishin bërë edhe më shumë.
Në vitin 2014, ai arriti në finale, përsëri kundër Gjermanisë. Ai villte në fushë për shkak të tensionit dhe nuk e gjeti portën. Në vitin 2018, ai dukej se e kishte humbur shansin e tij të fundit.
Messi, lotët pas golit janë për babain Jorge: “Ka një problem shëndetësor të rëndë”
18 Qershor, 15:08
Në Katar, për të shkëmbyer disa fjalë me të, duhej të qëndroje jashtë dhomës së zhveshjes pranë Guillem Balague, një gazetari katalanas dhe biografi i tij. Messi i fliste pothuajse ekskluzivisht vetëm atij. Kjo sepse Balague dinte si t’i bënte pyetje, me përgjigjen e paracaktuar: “A është Kupa e Botës më shumë vuajtje apo argëtim?”; “Argëtim…”.
Pas finales, i bënë pyetjen e pyetjeve: “Lio, a po tërhiqesh tani?” Dhe ai tha: “Jo. Dua ende të luaj disa ndeshje si kampion bote.” Dhe çfarë ndeshjesh.
Megjithatë, për një kohë të gjatë në vendin e tij e akuzuan se ai nuk ndihej më argjentinas. Kjo sepse luante më mirë për Barcelonën sesa për ekipin kombëtar. Kjo e fundit ishte e vërtetë; por jo sepse atij i interesonte shumë.
Messi, plasin polemikat në rrjetet sociale pas kartonit të kuq të munguar: “Turp, e falën”
17 Qershor, 10:13
Messi u largua për në Katalonjë në moshën 13-vjeçare. Jetoi në Paris dhe jeton në Miami; por është sikur të mos e kishte lënë kurrë Rosarion. Ajo që shkroi Cavafy vlen edhe për të: “Qyteti do të të ndjekë, do të endesh në të njëjtat rrugë, do të plakesh në të njëjtën lagje.”
Rosario nga nxjerrë disa lojtarët e mëdhenj të futbollit: Menotti, Batistuta, Bielsa, Mascherano, Lavezzi, Maxi Rodriguez, Di Maria, Icardi.
Si fëmijë, ai ishte plot komplekse. Nuk donte të shkonte në shkollë. Ai luftonte për të shprehur veten. Ai kishte vetëm një shoqe, Cintia, e cila i dërgonte mesazhe të vogla të ngjitura në një vizore me çamçakëz dhe e mbante për dore. Tani ajo është psikologe dhe ndihmon fëmijët me vështirësi në të nxënë.
Messi i vogël e adhuronte dhe ende e adhuron. Por ai donte një vajzë tjetër të vogël: Antonella Roccuzzo. Ai e kishte takuar kur të dy ishin 5 vjeç dhe gjithmonë e kishte joshur në heshtje. Por ajo nuk donte të dinte asgjë për atë fëmijë të papërshtatshëm me të cilin të gjithë talleshin dhe që gjithmonë mbante një top në dorë.
Skuadra për të cilën luante, Newell’s, nuk mund t’i përballonte injeksionet që i nevojiteshin. Kështu që Lio u largua për në Evropë.
E para nga shumë kriza të vjellash, e ndjekur nga një krizë lotësh, ndodhi në fluturimin që e çoi përtej oqeanit. Në vitet e para të mërgimit, sado të arta, ai kalonte çdo mbrëmje në një restorant argjentinas në Barcelonë, Las Cuartetas. Pastaj zbuloi një tjetër në provincën e Geronës, Hostalrich, dhe udhëtonte 70 kilometra për të ngrënë asado.
Në 29 muaj, ai u rrit 29 centimetra.
Ai u kthye në Rosario si një burrë i pasur dhe një yll futbolli në ngritje. Antonella zbuloi se kishte qenë gjithmonë e dashuruar me të. Tani ata kanë tre djem: Thiago, Mateo dhe Ciro. I pamë në Katar duke luajtur në fushë me babanë e tyre pas fitores së Kupës së Botës.
Fotografitë e Messit si lojtar i ri janë mbresëlënëse. 10 djem, pothuajse burra. Dhe një fëmijë me fytyrën e fshehur nga një maskë për të bllokuar goditjet. Nga fusha Grandoli në Argjentinë, plot vrima, gurë dhe xhama të thyer, te akademia e të rinjve të Barcelonës; por gjithmonë i vetëm.
Ai e ndërronte uniformën në një cep të dhomës së zhveshjes. Ishte gjithashtu kampion në PlayStation. Shokët e tij të ekipit të të rinjve të Barcelonës e tallnin “Enano” (Xhuxhi).
Një ditë, në një hotel në Pisa ku Barcelona Juniors po luante një turne, Piqué mori gjithçka nga dhoma e tij, madje edhe telefonin e tij celular. Dhe sigurisht, edhe PlayStation. Ai iku me vrap dhe filloi të qante me dëshpërim.
Piqué e filmoi skenën në telefonin e tij. Ata ia treguan. Një shok skuadre më i dhembshur iu desh ta çonte në dhomën e tij për ta pushuar. Më pas, kur pa kundërshtarët e tij duke e sulmuar, Piqué ngriti grushtet për ta mbrojtur.
Rituali i asado-s vazhdoi.
Çdo të hënë, Messi ftonte vëllanë e tij më të madh Rodrigo, mikun e tij më të mirë Pablo Zabaleta, i cili luante për ekipin tjetër të Barcelonës, Espanyol, dhe kolegë të tjerë argjentinas në shtëpinë e tij. Ai nuk dinte të gatuante, as nuk dinte ku ishin takëmet dhe pjatat, por gostitë me mish shërbenin për të qetësuar nostalgjinë.
Jeta e Messit dukej e qetë; në realitet, ishte plot vuajtje. Pas qetësisë së tij të dukshme qëndron melankolia e vetmisë dhe ashpërsia e shpirtit konkurrues, ndonjëherë përtej asaj që është e lejueshme. Lio është pothuajse gjithmonë i drejtë në fushë, por një natë të Ligës së Kampionëve, një lojtar i Romës, tashmë i ndëshkuar, dëgjoi një provokim: “Spageti të mafias italiane”. Ai u kthye: ishte Messi.
Ditën tjetër, Alexander Schlager, portieri austriak, e bezdisi atë para penalltisë, duke e thirrur vazhdimisht. Ai bëri një gabim. Asnjë nga shokët e tij të ekipit nuk shkoi ta ngushëllonte. Ata e kishin kuptuar se brenda tij kishte lindur tashmë dëshira për hakmarrje, pothuajse hakmarrje.
Pa një fije zemërimi, nuk bëhesh kampion; e aq më pak më i madhi i të gjitha kohërave.
