KRIMINALIZIMI I UÇK-SË – KUR DREJTËSIA SHNDËRROHET NË SHËRBËTORE TË POLITIKËS SERBE Editorial Nga Flamur Buçpapaj

KRIMINALIZIMI I UÇK-SË – KUR DREJTËSIA SHNDËRROHET NË SHËRBËTORE TË POLITIKËS SERBE
Editorial
Nga Flamur Buçpapaj
Ajo që po ndodh sot me përpjekjen për të kriminalizuar Luftën e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës nuk është proces drejtësie, por një akt i qëllimshëm politik, një revansh i vonuar historik, një përpjekje brutale për ta përmbysur të vërtetën dhe për ta poshtëruar një popull që guxoi të mos zhdukej. Kur një gjykatë harron kush ishte agresori dhe kush viktima, ajo pushon së qeni gjykatë dhe shndërrohet në instrument propagande.
Lufta e UÇK-së ishte luftë për liri, për mbijetesë dhe për dinjitet njerëzor. Ajo nuk ishte krim, nuk ishte terrorizëm dhe nuk ishte projekt politik i errët, siç përpiqen ta paraqesin sot qarqe të caktuara ndërkombëtare në harmoni të frikshme me narrativën zyrtare të Beogradit. Ta barazosh UÇK-në me masakrat serbe është një përdhunim i historisë, një akt i hapur cinizmi dhe një fyerje e rëndë për mijëra viktima civile shqiptare.
Vendime që flasin për dënime deri në 45 vite burg për secilin ish-pjesëtar të UÇK-së janë jo vetëm të padrejta, por moralisht të neveritshme. Ato nuk synojnë drejtësinë, por ndëshkimin e lirisë. Ato nuk kërkojnë përgjegjësi individuale, por kriminalizim kolektiv. Dhe kur drejtësia ndëshkon kolektivisht, ajo ka marrë fytyrën e hakmarrjes politike.
UÇK-ja nuk lindi nga ambicia për pushtet, por nga dështimi total i rendit ndërkombëtar për të ndalur krimet serbe. Për vite me radhë, shqiptarët e Kosovës u përjashtuan nga jeta publike, u dëbuan nga puna, u rrahën, u burgosën, u vranë. Fëmijët u nxorën nga shkollat, profesorët u ndaluan të japin mësim, familjet u lanë pa bukë. Në këtë realitet brutal, rezistenca e armatosur ishte mjeti i fundit i një populli të shtyrë në mur.
Serbia nuk ishte një palë në konflikt – Serbia ishte makineria e krimit. Ajo përdori ushtrinë, policinë, shërbimet sekrete dhe bandat paramilitare për të spastruar etnikisht Kosovën. Ajo dogji fshatra, masakroi civilë, dhunoi gra, varrosi trupat në varre masive për të fshehur gjurmët. Dhe sot, ironikisht, është pikërisht kjo Serbi që fërkon duart, ndërsa ish-luftëtarët e lirisë gjykohen si kriminelë.
Kjo nuk është thjesht padrejtësi – kjo është përmbysje kriminale e realitetit historik. Është tentativa për ta shpallur agresorin viktimë dhe viktimën fajtor. Është logjika e sëmurë sipas së cilës tanku dhe pushka e pushtuesit barazohen me pushkën e rezistencës. Një logjikë që, nëse pranohet, e shkatërron vetë nocionin e drejtësisë ndërkombëtare.
Faktet janë aty dhe janë të pamohueshme: mbi 13 mijë civilë shqiptarë të vrarë, qindra mijëra të dëbuar, mijëra gra të dhunuara, qindra varre masive. Ndërhyrja e NATO-s nuk erdhi sepse ekzistonte UÇK-ja, por sepse Serbia po kryente krime kundër njerëzimit. Kjo është arsyeja pse bota reagoi. Kjo është arsyeja pse Kosova sot ekziston.
Dhe megjithatë, sot, drejtësia ndërkombëtare po sillet sikur këto fakte nuk ekzistojnë. Po sillet sikur historia fillon aty ku i leverdis politikisht. Po sillet sikur lufta për liri mund të shkëputet nga konteksti i shtypjes. Kjo nuk është drejtësi – kjo është hipokrizi e organizuar.
Pasojat shoqërore të kësaj qasjeje janë shkatërruese. Po traumatizohen sërish familjet e dëshmorëve. Po poshtërohet sakrifica e një brezi të tërë. Po krijohet bindja se rendi ndërkombëtar nuk mbron viktimat, por i ndëshkon ato. Një shoqëri që sheh se liria e saj trajtohet si krim, humb besimin te çdo sistem drejtësie.
Politikisht, këto procese janë dhuratë për Serbinë dhe aleatët e saj. Ato i japin Beogradit mjetin ideal për të relativizuar krimet e veta dhe për të shmangur përgjegjësinë historike. Në vend të pajtimit, po mbillet helmi i rishikimit historik. Dhe pa të vërtetën, paqja është një mashtrim.
Duhet thënë qartë dhe pa frikë: një drejtësi që i shërben interesave gjeopolitike, që përdor standarde të dyfishta dhe që ndëshkon vetëm njërën palë, është një drejtësi e korruptuar moralisht. Ajo nuk ka autoritet të gjykojë askënd. Ajo është problem, jo zgjidhje.
Prandaj, kërkesa është e drejtpërdrejtë dhe e panegociueshme: ndalni kriminalizimin e Luftës së UÇK-së. Respektoni të vërtetën historike. Mos u bëni vegël e narrativave serbe dhe ruse. Ne presim lirimin e tyre, jo si akt politik, por si akt minimal drejtësie.
Lufta e UÇK-së ishte e drejtë, çlirimtare dhe legjitime. Pa të, Kosova nuk do të ekzistonte. Kush e gjykon atë luftë, gjykon vetë lirinë. Dhe kush e shpall lirinë krim, ka zgjedhur të jetë në anën e gabuar të historisë.