Të rinjtë mund ta njohin kryesisht nga meme-t qesharake që qarkullojnë në të gjithë botën, por Chuck Norris dhe aventurat e tij në filmat me luftë, veçanërisht në vitet 1980, patën famë të madhe dhe e bënë atë një superyll në zhanrin e tij, përkrah Sylvester Stallone, Steven Seagal dhe Arnold Schwarzenegger.
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!Ishte dekada e artë për Norris, pasi Stallone kishte hapur rrugën me “Rambo”. Nuk ishte rastësi pasi në atë kohë Ronald Reagan në presidencën e SHBA-së kishte një politikë të shfaqjes së pushtetit të SHBA-së, përkushtimin fetar ndaj parasë, individualitetin dhe “rivitalizimin” e ëndrrës amerikane. Një periudhë që përforcoi më tej doktrinën e vlerës së “mënyrës amerikane të jetesës”, e cila duhet të “mbrohet” me çdo kusht.
Stallone i të varfërve
Për të qenë të saktë, sidomos jashtë kufijve amerikanë, Chuck Norris ishte “Stallone i të varfërve”, duke pasur parasysh se prodhimet në të cilat ai u shfaq kishin buxhete më të vogla, skenarë krejtësisht pa pretendime, regjisorë të dorës së dytë dhe akoma më shumë aktorë të panjohur që shoqëronin “ujkun e vetmuar” apo superheroin.
Shakatë në modë
Moda për shakatë e famshme për aktorin amerikan të arteve marciale filloi në fillim të viteve 2000, nga shfaqja e njohur televizive amerikane “Late Night”, kur prezantuesi Conan O’Brien bëri ironi me për serialin televiziv jashtëzakonisht të njohur të Norris “Walker, Texas Ranger”.
Megjithatë ndoshta gjithçka filloi më herët. Shakatë, të cilat u shumuan me një ritëm të pabesueshëm, e rritën famën e Chuck Norris dhe e dërguan atë me vërtet në “mbretërinë e mitologjisë”.
Pas dy ditësh Chuck Norris ai mbush 86 vjeç (ka lindur më 10 mars 1940). Me një fytyrë të ashpër nuk ishte një aktor i mirë, por ky është ndoshta një detaj i zhanrit të filmit në të cilin shërbeu. Në fund të fundit, ai vetë është më krenar për shërbimin e tij ushtarak, në Forcat Ajrore, njohuritë e tij për artet marciale dhe sigurisht, për gjendjen e tij të pakrahasueshme fizike.
Prejardhja nga fisi indian Cherokee
Më 10 mars 1940, pak para se Amerika të hynte në Luftën e Dytë Botërore, lindi një djalë i vogël, bjond, Carl Ray Norris, nga një baba shofer kamioni me prejardhje të largët nga fisi Cherokee dhe një nënë irlandeze. Kur ishte 16 vjeç, prindërit e tij u divorcuan, por problemet e tij kishin filluar më herët. Në shkollë, shokët e klasës e ngacmonin për prejardhjen e tij indiane. I turpshëm, që dështonte në shkollë ose në sport, Çaku i vogël ëndërronte të bëhej i fortë dhe një ditë t’i mundte të gjithë.
Martesa, ushtria dhe karateja
Duke u rritur, pa ndihmën e babait të tij alkoolik, ai do të mbështetej te dy vëllezërit e tij më të vegjël dhe nëna e tij. Do mbaronte shkollën e mesme me një mijë vuajtje dhe në vitin 1958 do të martohej me dashurinë e tij të fëmijërisë, Diane Holczek, me të cilën pati dy fëmijë dhe jetuan së bashku për 30 vjet. Menjëherë pas martesës, ai do të rekrutohej në Forcat Ajror. Si pilot ai shërbeu nga larg në Luftën Koreane.
Norris, i cili ishte i dashur nga kolegët e tij, do t’i vihej nofka “Chuck” të cilën më vonë do ta përvetësonte në kinema. Në atë kohë, Norris do të magjepsej nga një art i ri marcial, i cili vinte nga Koreja dhe po zhvillohej gjithnjë e më shumë, Tang Soo Do Moo Duk Kwan.
Nisi të merrte mësime. Trajneri i tij ishte një legjendë e arteve marciale, Jen Jun Kim, dhe kur u lirua nga ushtria, themeloi shkollën e tij, duke pasur nxënës të famshëm, si Steve McQueen dhe Priscilla Presley. Ai do të fillojë të marrë pjesë në gara, fillimisht duke humbur, por më pas do të fitonte me radhë Kampionatin Kombëtar të Karatesë në SHBA, Kampionatin Botëror Profesional dhe shumë të tjera. Në përgjithësi, ai krijoi një rekord të shkëlqyer me 65 fitore dhe vetëm 5 humbje, deri në daljen në pension në vitin 1974.
Me ngadalë ai do t’i drejtohej kinemasë – thuhet se me nxitjen e Steve McQueen – dhe në vitin 1972 do të luante një rol përballë legjendës së arteve marciale Bruce Lee, në filmin “Agjenti i verdhë kundër mafias”. Ai bëri paraqitjen e tij të parë si protagonist në aventurën aksion “Rush and break it”, ndërsa në dy vitet e ardhshme do të luante në filmat “Djemtë vishen të zeza” dhe “Penisheri i Hong Kongut”.
Me numrin e fansave të filmave të arteve marciale që po rritej në të gjithë botën, Norris do të luante në “Veterani” (1984), në të cilën ai del si një ish-i burgosur që kthehet në Vietnam për të liruar të burgosurit amerikanë nga vietnamezët “e tmerrshëm”.
Suksesi i filmit do të çonte në dy vazhdime të tjera, pjesë e “fushatës” së Amerikës konservatore të Reaganit për të shëruar plagët e lëna nga Lufta e Vietnamit mbi amerikanët. Në thelb, aty ku SHBA-të humbën në realitet, ata marrin një hakmarrje kinematografike.
Në vitin 1985, teksa xhironte filma me mitralozë, pas suksesit të madh të “Rambo: First Blood” me Stallone-n, do të vinte koha e Chuck Norris për të bërë një tjetër triumf kinematografik me filmin “Random Blood”, i cili, përveç fansave të tij, do të siguronte edhe shumë të qeshura.
Megjithatë, në aventurën policore të të njëjtit vit “Code of Silence”, ai do të merrte komente relativisht të mira, ndërsa vitin pasardhës do të luante në filmin e tij të parë aksion “Delta Force”, duke pasur në krah djalin e famshëm të fortë të Hollivudit, Lee Marvin. Një film për një grup komandosh që përpiqeshin të eliminonin terroristët palestinezë, të cilët kishin rrëmbyer një aeroplan pasagjerësh në rrugën Athinë-Romë.
Nxitja e frymës kombëtare
Chuck Norris do të vazhdonte të bënte filma me pasion. Megjithatë, nga fillimi i viteve ’90, kur shumë gjëra kanë ndryshuar në Amerikë dhe në mbarë botën, Norris po shihte filmat e tij të humbisnin popullaritetin e tyre dhe biletat e kinemasë të bien.
Ai filloi të zbehë paraqitjet e tij dhe do të përqendrohet në televizion, ku çuditërisht do të përjetojë një tjetër sukses me serialin “Walker, Texas Ranger”, duke luajtur Walker, një luftëtar të pamëshirshëm të krimit për 8 vjet deri në vitin 2001. Më pas, përveç disa pasazheve sporadike në filma, si “The Expendables 2”, ai do të shfaqet kryesisht në reklama për pajisje fitnesi.
Tifoz i Reganit
I njohur për qëndrimin e tij ultrakonservator, megjithëse fillimisht demokrat, si një tifoz i Reaganit ai do të bëhet një anëtar aktiv i republikanëve dhe mbështetës i Trump, si dhe i Netanyahut. Ai deklarohet si i krishterë i devotshëm megjithëse fanatik pro posedimit të armëve. Jeta e tij personale ishte e qetë ndërsa në vitin 1998 ai do të ketë një martesë të dytë, me modelen Gina O’Kelly, e cila do t’i japë dy fëmijë të tjerë.
Anekdotat
Duke arritur në kthesën e fundit të jetës së tij, në dekadën e 9-të, Chuck Norris me shumë gjasa do të mbetet në histori si një figurë grafike kinematografike, një fenomen i një epoke të vjetëruar të Luftës së Ftohtë dhe për qindra shakatë që i kanë mbetur në mendje. Më e mira, si dhe më e rëndësishmja për shkak të moshës së tij, është ajo që thotë: “Dje vdiq Chuck Norris, sot ndihet më mirë”. ©Përgatiti LAPSI.al
