Në natën që e la Italinë jashtë Botërorit për herë të tretë radhazi, në Bosnje lindi edhe një protagonist tjetër. Ai nuk luajti asnjë minutë, nuk ishte në listë dhe nuk shënoi asnjë nga penalltitë që rrëzuan axurrët në Zenica. Megjithatë, për tifozët boshnjakë ai u bë një hero i vogël. Quhet Afan Cizmic, është 14 vjeç, bën rolin e mbledhësit të topave, por luan edhe si sulmues në ekipet e moshave të NK Celik. Dhe është djali që, në mes të serisë së penalltive të Bosnje-Itali, mori fletën me shënimet mbi gjuajtësit që Gianluigi Donnarumma mbante pranë peshqirit.
Historia e tij u përhap menjëherë në Bosnje, sepse lidhet në mënyrë perfekte me kaosin e atyre minutave. Pas gabimit të parë të Italisë, Donnarumma dhe Nikola Vasilj kishin debatuar tashmë rreth shënimeve përkatëse mbi gjuajtësit. Sipas rindërtimeve, portieri italian do t’i kishte grisur nga nervozizmi fletët e kolegut boshnjak, duke shkaktuar reagimin e Vasilj dhe tension tjetër pranë portës. Në atë rrëmujë, pikërisht ndërsa sytë e të gjithëve ishin te dy portierët, mbledhësit e topave do të kishin gjetur dhe fshehur edhe fletën e Donnarummas.
Për ta kthyer prapaskenën në një rast mediatik mendoi më pas Face TV, që e gjeti djalin dhe e çoi në emision. Aty Afan u prezantua pothuajse si “njeriu i trembëdhjetë” i Bosnjes në Bilino Polje. Televizioni e përshkroi si një djalë me personalitet të madh, i vënë re edhe për paraqitjet me ekipet e moshave të NK Celik: 18 gola dhe 14 asiste në 12 ndeshje, shifra që në Bosnje janë përdorur për ta treguar jo vetëm si djalin e fletës së penalltive, por edhe si një talent të ri për t’u ndjekur.
Detaji që ndezi edhe më shumë imagjinatën e tifozëve ishte vetë rrëfimi i tij. Afan shpjegoi se e kishte vënë re pothuajse menjëherë atë fletë në duart e Donnarummas dhe kishte kuptuar sa e rëndësishme mund të ishte në një seri penalltish. Duke e treguar në televizion, ai shpjegoi se aty kishte informacione shumë të sakta mbi gjuajtësit boshnjakë: këmba e preferuar, zakonet në vrapimin para goditjes, drejtimi më i shpeshtë i gjuajtjes dhe sinjalet që duhej të vëzhgoheshin para goditjes. Praktikisht kujtesa klasike e portierit, e çmuar sidomos në momentet kur një pritje mund të vendosë një kualifikim në Botëror.
Në intervistë, 14-vjeçari e përmblodhi kështu kuptimin e gjestit: “Do të thotë shumë. Kur mora këtë fletë, Donnarumma u hodh majtas të pesë herët. Tentoi fatin”. Është fjalia që në Bosnje ka bërë më shumë përshtypje, sepse tregon mirë sesi ai copë letër është kthyer, në narrativën popullore të Zenicës, pothuajse në një simbol të kualifikimit. Dhe po vetë Afan shtoi: “Kur u ktheva në shtëpi, ia tregova babait tim. Vendosëm ta nxjerrim në ankand dhe të dhurojmë të ardhurat për bamirësi”.
Djali foli edhe për reagimin e kapitenit italian pasi kuptoi se kishte humbur shënimet: “Ishte shumë i zhgënjyer dhe i zemëruar. Mori peshqirin dhe pa që fleta nuk ishte më aty, e kërkoi por nuk e gjeti”. Rrëfimi i 14-vjeçarit shpjegon kështu edhe pse Donnarumma ishte shumë nervoz në fund të serisë, debati me Vasilj dhe klima tepër e tensionuar që shoqëroi daljen e Italisë.
Prej aty, hapi drejt famës në rrjetet sociale ishte shumë i shkurtër. Në Bosnje videoja e fletës së zhdukur dhe fytyra e Afan nisën të qarkullonin kudo, deri sa e kthyen atë në një maskotë të natës më të rëndësishme. Nën përmbajtjet e shpërndara nga televizioni boshnjak, komenti më i zakonshëm u bë vetëm një: “Ta çojmë në Botëror”. Në Bosnje tashmë ajo fletë është pothuajse një trofe, ndërsa për Italinë mbetet një nga imazhet më të hidhura të natës së Zenicës dhe të nervozizmit që përfshiu kapitenin e saj në fund, ndërsa po materializohej përjashtimi i tretë radhazi i Axurrëve nga Botërori.
