Bremer shënoi. Nuk festoi. U bëri shenjë shokëve të skuadrës që të mos i afroheshin. Dhe kërkoi falje. Sikur të kishte vjedhur diçka. Sikur të kishte frikë se do t’ia anulonin golin, por barazimi ndaj Fiorentinës është i rregullt. Ai preku topin me shpatull, një pjesë e trupit që nuk konsiderohet e ndëshkueshme. De Gea mposhtet dhe arbitri e konfirmon golin. Megjithatë, mbrojtësi dhe kapiteni i Juventus duket më shumë i shqetësuar nga kontrolli i VAR-it sesa i lumtur për realizimin.
Dhe Paolo Di Canio, në studion e emisionit “Club” në Sky, nuk ia fal: “Je një pulë, një ton… nuk ke bërë ndonjë pabesi”. Nuk bëhet fjalë për një kritikë ndaj golit, por ndaj qëndrimit të futbollistit. Goli është me shpatull, jo me dorë. Dhe këtu Di Canio ka gjysmë të drejtë. Le të nisim nga aksioni i golit, i cili ndihmon për të kuptuar reagimin e kujdesshëm të Bremer. Mbrojtësi qendror i Juventus nuk e godet topin me kokë, por me shpatull. Topi prek pjesën e poshtme, aty ku fillon krahu. Dhe pikërisht kjo është zona që ushqen diskutimet.
Pak më poshtë dhe, sipas rregullores, rezultati 2-2 do të duhej të anulohej. Pikërisht këtu lindi dyshimi që ia zbehu entuziazmin lojtarit. Megjithatë, Di Canio e thotë qartë: “Edhe nëse do të ishte pak më poshtë se shpatulla, krahu është plotësisht i ngjitur pas trupit, te tricepsi, le të themi. Ai e kupton se e prek topin me pjesën e poshtme të shpatullës, aty ku fillon krahu. Nëse do ta kishte larguar, nuk do të kishte qenë ndonjë skandal, por janë ato situata që lënë dyshime”.
Ai ka gjysmë të drejtë: jo për dyshimin, por për skandalin. Dhe skandal do të kishte qenë moskonfirmimi i atij goli, sepse rregullorja nuk flet për pjesën e poshtme të shpatullës, por për dorën dhe krahun. Dhe nëse krahu është i ngjitur pas trupit, nuk është i ndëshkueshëm. Në këtë rast ai është i tillë, ndaj goli është i vlefshëm.
Ashtu siç skandal ishte mosdhënia e penalltisë për Juventusin për një prekje të pastër me dorë nga Joao Mario. Dhe aty nuk u kuptua pse VAR-i nuk ndërhyri, edhe duke marrë parasysh vlerësimin e arbitrit, i cili duhet ta ketë interpretuar si “të papritur” topin që përfundoi te futbollisti i Fiorentinës pas një goditjeje me kokë të Dragusinit. Spalletti, në televizion, preferoi të heshtte.
Problemi i vërtetë nuk është goli, por sjellja e kapitenit
Pjesa që ka rëndësi nuk ishte goli. Është ajo që Bremer bëri më pas. Kamerat kapin gjithçka. Shokët e skuadrës shkojnë drejt tij për të festuar. Ai u bën shenjë që të mos afrohen. Ja ku qëndron problemi. Pikërisht në këtë moment shpërthen Di Canio. “Bremer, je kapiteni i Juventus, po luan për gjithçka dhe çfarë bën? Shënon dhe u thua me zë të ulët shokëve që po festojnë: dreqi e mori, mos ejani, tani do të na e anulojnë golin. Por ti ke shënuar, festo! Jo sepse duhet të vjedhësh, por askush nuk e di nëse e ke prekur topin me dorë. Nuk është një episod i qartë dhe i padiskutueshëm. Por, ndërkohë, festo, pastaj nëse ta anulojnë, në rregull”.
Pulë, ton, por jo i pabesë: çfarë nënkupton shprehja e Di Canios
“Je një pulë, një ton, nuk ke bërë ndonjë pabesi”. Ajo që thotë Di Canio nuk është një fyerje. Sipas tij, kapiteni nuk mund të ketë frikë nga VAR-i, as të mos guxojë të festojë dhe as t’u kërkojë shokëve të skuadrës të frenojnë gëzimin.
Ai nuk ka bërë asgjë të pandershme, por sillet sikur të kishte bërë diçka për të cilën duhet të ndihet në faj. Dhe nëse përdor këto terma, sigurisht që nuk e bën për t’u tallur me të. Në atë gjuhë dhe në atë kontekst, fjalë si “pulë” dhe “ton” nënkuptojnë naiv, dikë që lejon veten të mposhtet nga frika.
