Katastrofa e kombëtares italiane të futbollit është para syve të të gjithëve. Dorëheqja e Gabriele Gravina hap mundësinë që së shpejti të nisë një lloj revolucioni në sistemin e futbollit italian. Dhe në pritje të zgjedhjeve të 22 qershorit, shumë janë përpjekur të kuptojnë se çfarë nuk po funksionon dhe pse Italia nuk arriti të kualifikohej për herë të tretë radhazi në Botëror. Në episodin e fundit të Sky Calcio Unplugged, Alessandro Del Piero – një që nga Botërorët kupton shumë, pas suksesit të vitit 2006 – analizoi situatën dhe perspektivat e futbollit italian pas mungesës së tretë radhazi në një Kupë Bote.
Reformimi i futbollit italian
“Nuk duhet prekur vetëm presidenti i federatës, por edhe situata të tjera – shpjegoi ai. Ne kemi mangësi ndaj të tjerëve në sektorë të ndryshëm, por kujdes, ky është problem i futbollit mashkullor italian, ndërsa në futbollin e femrave dhe në sportet e tjera kjo nuk ndodh. Kjo do të thotë se është diçka specifike dhe duhet të kuptojmë çfarë po ndodh në futbollin mashkullor italian”.
Më pas ai vazhdoi: “Kemi bërë Lojërat Olimpike më të bukura ndonjëherë, në tenis jemi mes 10 më të mirëve si te meshkujt ashtu edhe te femrat. Talenti ekziston dhe është përqendruar në sporte të tjera, ku kanë ditur të rindërtojnë. Nuk e di sa futbolli e ka këtë durim, kohë dhe guxim për të bërë zgjedhje të caktuara, por sot ekziston nevoja për t’u ulur e për të reflektuar”.
Del Piero është një lumë në vërshim: “Besoj se ka aspekte për të cilat duhet një skuadër e plotë në të gjithë sektorët, që të ketë komunikim, unitet qëllimesh dhe vërtet dëshirën për të përfaqësuar diçka më shumë sesa vetëm të shpëtosh prapanicën – nënvizoi me forcë ish-kapiteni i Juventus. Në thelb, ndonjëherë shumë prej nesh mendojmë vetëm për këtë, të gjithë, përfshirë edhe mua”.
“Pinturicchio” mendon për një revolucion të përgjithshëm të Italisë, edhe si lidhje mes qeverisë dhe federatës: “Njerëzit janë themelorë, nga presidentët e poshtë duhet të jenë situata të menduara mirë – shtoi ai. Kemi braktisur pak atë futboll lokal, me klube të blera nga pronësi të reja dhe me role të mëvonshme të njerëzve lokalë, duke humbur pak identitetin e skuadrës së vet”.
Del Piero dhe shembulli i Francës, Gjermanisë dhe Spanjës
Shembulli i rindërtimeve të bëra në Germany, France dhe Spain është një model për t’u ndjekur sipas Del Pieros, ndryshe nga ajo që është bërë në vitet e fundit në Itali: “Është një përzierje e vazhdueshme e letrave në tavolinë, duhet projekt, duhet të respektosh etapat – shpjegoi ai. Sot shumë shpesh gjithçka konsumohet shpejt, ka karriera trajnerësh që kanë kaluar nga pothuajse tragjedi; mendoj për Gian Piero Gasperini te Bergamo, që pas pesë humbjeve radhazi patën guximin ta mbanin, ose për Carlo Ancelotti, që me mua dukej më i dobëti në botë pas dy vendeve të dyta. Ndonjëherë njerëzit ekzistojnë, vetëm se nuk funksionojnë, kaq”.
Dhe përfundoi: “Duhet të bëjmë një hap pas dhe të themi se nuk jemi më më të mirët dhe nuk jemi ata që mendojmë se dimë. Sot krenaria duhet lënë mënjanë dhe duhet vendosur në fushë përulësia dhe studimi”.
