Java e parë e Serie A ka vënë tashmë në provë një nga udhëzimet mbi të cilat Daniele Orsato ka insistuar më shumë që kur është bërë përcaktuesi i arbitrave në Serie A dhe B. BordoCam e DAZN ka nxjerrë në pah disa dialogë mjaft të tensionuar mes Lautaro Martinez, mbrojtësit Alessandro Bastoni dhe arbitrit Livio Marinelli gjatë Inter-Monza. Paradoksi është se gjithçka kishte nisur pikërisht me arbitrin Marinelli, i cili para ndeshjes i kishte shpjeguar kapitenit zikaltër se si do të donte ta menaxhonte përballjen.
Në tunel, arbitri i shpjegon Lautaros se dialogu është i mundur, por vendos një kusht: të shmanget që tre apo katër lojtarë të shkojnë njëkohësisht drejt gjyqtarit. Ky është pikërisht një nga parimet e përcaktuara nga Orsato për sezonin e ri: forcimi i marrëdhënies mes arbitrit dhe kapitenit dhe përdorimi i këtij të fundit si bashkëbisedues i privilegjuar, duke reduktuar rrethimet dhe protestat kolektive.
Dialogu mes Bastonit, Lautaros dhe Marinellit gjatë Inter-Monza
Në fushë, megjithatë, mekanizmi ngec pothuajse menjëherë. Gjatë një goditjeje nga këndi, Bastoni shqetëson portierin Pizzignacco dhe Marinelli ndërhyn duke i tërhequr vëmendjen mbrojtësit të Interit. Bastoni përgjigjet me sarkazëm të dukshëm: “Është një kampionat tjetër? Është një kampionat tjetër?”. Në këtë moment ndërhyn Lautaro.
Kapiteni zikaltër, nga larg, i drejtohet drejtpërdrejt arbitrit: “Qetësohu pak”. Më pas këmbëngul duke pretenduar se Marinelli po e tepron me të gjithë. Përgjigjja e gjyqtarit është e prerë: “Mendo të luash”. Përplasja vazhdon deri në pushim, kur Lautaro rikthehet te tema duke u ankuar për tonin e përdorur nga arbitri: “Nuk mund të flitet me ty, që nga fillimi po më flet keq”.
Pse skena bie ndesh me linjën e kërkuar nga Orsato
Çështja nuk është se lojtarëve u është ndaluar të flasin me arbitrat. Orsato ka thënë pikërisht të kundërtën: dialogu duhet të ekzistojë dhe kapiteni duhet të bëhet pika kryesore e referimit për gjyqtarin. Por pikërisht ky bashkëpunim duhet të shërbejë për të ulur tensionin, jo për ta shtuar atë.
Në Inter-Monza, përkundrazi, ndodh diçka shumë e afërt me skenarin që shefi i ri i arbitrimit do të donte të kapërcente: një lojtar kundërshton arbitrin me sarkazëm, kapiteni ndërhyn për t’i thënë se si duhet të sillet dhe përplasja përfundon duke u zhvendosur nga vendimet e marra te mënyra se si arbitri u flet lojtarëve. Marinelli, ndërkohë, nuk nxjerr kartonë dhe përpiqet ta ndërpresë debatin.
Java e parë ka treguar kështu se sa i hollë është kufiri mbi të cilin duhet të punojë menaxhimi i ri i arbitrimit: më shumë dialog nuk mund të nënkuptojë më pak autoritet. Dhe ndoshta pikërisht ky është ekuilibri më i vështirë që Orsato do t’u kërkojë arbitrave të tij të gjejnë.
