Videoja e publikuar në profilin zyrtar të Peña Deportiva ka grumbulluar miliona shikime, duke shkaktuar ironi dhe batuta ndaj arbitrit që vendosi shtyrjen e ndeshjes kundër UCAM Murcia për shkak të kushteve të papërshtatshme të fushës. Ky përshkrim është madje një eufemizëm, pasi terreni i lojës ishte kthyer fjalë për fjalë në një pishinë. Kjo duket qartë në pamjet që tregojnë se uji arrinte shumë më lart se kyçet e këmbëve të arbitrit, kur ai inspektoi fushën për të parë nëse topi mund të kërcente apo jo.
Sigurisht, topi bëri një “shplash” dhe mbeti duke pluskuar qetësisht në ujë, pasi ligjet e fizikës nuk e lejonin të ngrihej për të kërcyer. Në këtë përfundim mund të arrinte edhe një fëmijë dyvjeçar, duke vendosur shtyrjen e ndeshjes pa pasur nevojë për një “provë në fushë”. Pikërisht këtu nisën talljet në rrjetet sociale ndaj arbitrit. Megjithatë, ai kishte vepruar siç duhet, në përputhje me rregulloren.
Árbitro, ¿entonces se juega o no? https://t.co/zzt3TJlCXv
— SCR Peña Deportiva (@Penyadeportiva) October 18, 2026
Ndeshja Peña Deportiva-UCAM Murcia ishte planifikuar të zhvillohej atë mëngjes, në kuadër të javës së shtatë të Grupit III të Segunda Federación, që është kategoria e katërt e futbollit spanjoll. Reshjet e dendura të shiut krijuan kushte më të përshtatshme për vaterpol sesa për futboll. Në atë moment, arbitri ndoqi udhëzimet e Rregullit 5 të futbollit, i cili i jep atij autoritet dhe diskrecion të plotë. Ndër kompetencat dhe detyrat e tij përfshihet shprehimisht edhe mundësia për ta ndërprerë, pezulluar ose braktisur ndeshjen për shkak të ndërhyrjeve të jashtme apo kushteve të fushës.
Ligjet e lojës të IFAB-it nuk parashikojnë një test mekanik të detyrueshëm, si për shembull që “topi duhet të kërcejë X herë”. Megjithatë, udhëzimet praktike dhe trajnimet e arbitrave përcaktojnë disa kritere standarde për fushat e përmbytura: prania e ujit të ndenjur, pamundësia e topit për të kërcyer ose për të lëvizur normalisht dhe rreziku për sigurinë e lojtarëve.
Prova e kërcimit të topit është një praktikë e konsoliduar dhe e dokumentuar për të vlerësuar objektivisht nëse terreni është i përshtatshëm për lojë. Në shumë raste, ky kontroll shënohet edhe në raportin e arbitrit. Pra, nuk ekziston një detyrim i shkruar shprehimisht për të “provuar nëse topi kërcen”, por pikërisht kjo është procedura që përdoret kur vlerësohet nëse një fushë është e papërshtatshme për lojë.
Kryerja e testit edhe në një situatë dukshëm katastrofike shërben për ta dokumentuar vendimin në mënyrë objektive dhe për ta mbrojtur arbitrin nga çdo pretendim i mundshëm lidhur me shtyrjen e ndeshjes.
