FAMILJA BUÇPAPAJ DHE SAGA KOMUNISTE E TYRE
FLAMUR BUÇPAPAJ DO TË KANDIDOJÈ PËRSËRI PËR DREJTOR TË RTSH-SË
Nga Flamur Buçpapaj
NGA NJË I PËRJASHTUAR NGA SHKOLLA, TEK NJË SHKRIMTAR, STUDIUES, DRAMATURG DHE BIZNESMEN
Unë, Flamur Buçpapaj, jam sot biznesmen, shkrimtar, studiues, dramaturg dhe publicist shqiptar. Veprat e mia janë botuar në më shumë se 12 gjuhë të huaja dhe janë shpërndarë në tregun shqiptar, europian dhe amerikan; librat e mi gjenden në librari dhe platforma të ndryshme të tregut ndërkombëtar. Por rruga ime nuk ka qenë aspak e lehtë. Unë vij nga një familje e përndjekur politikisht dhe jam vetë një ish-i përjashtuar nga shkolla për shkak të biografisë familjare. Sot, kur kthej kokën pas, e shoh qartë se ajo rrugë, nga përjashtimi dhe diskriminimi deri te letërsia, studimi, biznesi dhe media, është një dëshmi e asaj që mund të arrijë njeriu kur nuk dorëzohet.
Unë jam një ndër themeluesit e pluralizmit në Shqipëri, kryetar i Lëvizjes Studentore në Shkodër dhe pjesëmarrës aktiv në demonstratat dhe grevat studentore në Shkodër e Tiranë. Jam ndaluar dhe arrestuar nga policia mbi 30 herë. Sot, pas më shumë se tri dekadash, kam zgjedhur të rikthehem në një tjetër betejë publike: të kandidoj përsëri për Drejtor të Përgjithshëm të RTSH-së.
Nuk e di as vetë se si vendosa të kandidoj për RTSH-në. Ndoshta sepse, kur ke kaluar një jetë duke luftuar kundër padrejtësisë, është e vështirë të rrish indiferent kur sheh një institucion publik të rrëshqasë drejt krizës.
RTSH është një institucion publik që, sipas bindjes sime, ka hyrë në një krizë të thellë institucionale, financiare, teknike, administrative dhe editoriale. Në vend që kjo krizë të ndalej, unë besoj se drejtimi aktual rrezikon ta thellojë më tej. Pikërisht për këtë arsye kam vendosur të kandidoj përsëri.
FAMILJA BUÇPAPAJ, NJË FAMILJE E PËRNDJEKUR NGA KOMUNIZMI
Së pari, dua të them se ne, si familje, jemi kundërshtarë të hapur të Partisë së Punës. Daja im, Isuf Meshi nga Hasi, u dënua me 28 vjet burg politik. Po ashtu, xhaxhai im, Fasli Buçpapaj, u dënua me 15 vjet burg politik. Motra ime u martua me nipin e Tahir Hoxhës së Gashit, një nacionalist dhe luftëtar kundër partizanëve dheBabai im Mehmet Bucpapaj u persekutua nga PartiaKomuniste.e punes
Pra, unë nuk e kam njohur komunizmin nga librat. E kam provuar vetë.
E kam provuar komunizmin që në tetëvjeçare, kur nuk më dhanë bursë studimi, pavarësisht se isha me të gjitha dhjeta. Më përjashtuan nga shkolla e mesme për shkak të biografisë. Para të gjithë studentëve të asaj kohe më thanë: “Ti nuk je i denjë për këtë shkollë.”
Kalvari vazhdoi.
U regjistrova në një gjimnaz periferik në Fierzë, ku bëja rrugën tre ose katër orë në këmbë dhe pa asnjë kusht fizik. Shpesh e gjeja veten të ngrirë në rrugë nga bora dhe të ftohtët e atyre viteve.
Aty, në atë shkollë periferike, gjeta mësues që, sipas përvojës sime, ishin produkt i një sistemi arsimor të politizuar dhe të paaftë. Secili kishte mbaruar institutin në Shkodër, dyvjeçar ose trevjeçar, dhe më vonë mësova se disa kishin qenë studentët më të dobët, me gjithë pesat. Sidomos sigurimsi, ish-mësuesi i fizikës, një njeri që unë e përjetoja si imoral dhe makiavelist, të cilin më vonë e hoqën dhe e çuan andej nga kishte ardhur, në fshatrat e Malësisë së Madhe. Më vonë mësova se ky mësues kishte qenë studenti më i dobët i matematikës dhe fizikës në institutin trevjeçar në Shkodër.
Këtu s’po e zgjas. Por të merrje dhjeta ishte shumë e vështirë, jo nga dija, por sepse disa nxënës ishin të përcaktuar për t’u nxjerrë të favorizuar, ata me biografi të mirë, dhe merrnin nota fiktive, nëntëra e dhjeta. Ne, me biografi të keqe, e kishim shumë të vështirë të merrnim nota të larta.
Megjithatë, ia dola. E mbarova shkollën me mesatare 9.5 dhe shkova në vitin 1989 në shkollë të lartë, në një kohë kur komunizmi po ngordhte dhe lufta e klasave kishte përfunduar pothuajse.
NGA NJË I PËRJASHTUAR, NË KRYE TË LËVIZJES STUDENTORE
Në Shkodër u vura në krye të Lëvizjes Studentore.
Jam ndaluar nga policia dhe arrestuar mbi 30 herë. Edhe Rilindja Demokratike e kohës, në vitin 1991, shkroi për atë që unë e konsideroja dhunë të policisë ndaj meje dhe studentëve të tjerë.
Kam qëndruar një muaj në izolim si rezultat i dhunës që u ushtrua ndaj meje nga strukturat e regjimit komunist në Shkodër.
Pra, kur flas për pluralizmin, nuk flas nga librat.
E kam jetuar.
Dhe rruga ime, nga ai nxënës që përjashtohej për biografi, që ecte tre ose katër orë në këmbë në dëborë për të shkuar në shkollë, sot më ka çuar në një jetë tjetër: jam biznesmen, shkrimtar, studiues, dramaturg dhe publicist; kam botuar vepra në më shumë se 12 gjuhë të huaja dhe kam synuar që letërsia ime të jetë pjesë e tregut shqiptar, europian dhe amerikan.
Por ajo që nuk ka ndryshuar është bindja ime se pasuria publike dhe institucionet publike nuk janë pronë e askujt.
NGA RADIO NACIONAL TEK RTSH
Edhe sot vazhdon, sipas meje, një situatë absurde.
Ish-ministrja Margariti ndërpreu kontratën që lidhej me ndërtesën e Nacionalit, Radio-TV-së më të ndjekur në Ballkan, sipas vlerësimit tim, pavarësisht kushteve që unë pretendoj se i plotësoja dhe gatishmërisë për privatizim.
Sipas bindjes sime, ajo mendoi se pasuria mund të përdorej për një projekt tjetër ndërtimor dhe se aty do të ndërtohej një pallat 22-katësh, ndërsa unë kam ngritur pretendimin se dy kate do t’i përfitonte ajo së bashku me persona të tjerë. Këto janë pretendime që duhet të provohen me dokumente dhe para gjykatës.
Po ashtu, mbahet mend histeria sigurimso-socialiste e shoqatës Selimaj në Valbonë kundër meje. S’ngeli patronazhist pa u bërë si mbrojtës mjedisi. Histeria vazhdoi në të gjitha TV-të e majta, sidomos në TV Klan, Top Channel e News 24, ku në krye të të gjithëve ishte hoteli pa leje i Rilindjes në Valbonë, Marksistët, Islam Lauka. Ishte protestues edhe Besniku Moza, deputetja që i lutej kryeministrit të zhbënte HEC-et aty. Pati edhe ashtuquajtur të djathtë si Bislimi me shokë etj.
Por le të kthehemi te çështja e ish-ministres abuzive të Kulturës. Çdokush të vijë në Kinostudio dhe të provojë fjalët e mia.
Për këto çështje, unë kam paditur dhe kam kërkuar përgjegjësi ligjore. Çështja ime do të përballet në gjykatë më 29 shtator, sipas të dhënave që kam për procesin. Do të përballemi me fakte e prova nga avokatët e mi.
Përveç të tjerave, kërkoj të dihet ku janë gurët dekorativë të ish-Kinostudios, ku janë tjegullat, hekurat, kapriatat e ndërtesave që janë shembur. Ku janë materialet e tyre? Ku është vlera e tyre?
Sipas të dhënave dhe vlerësimeve që kam marrë, vlera e materialeve mund të shkojë deri në rreth 25 milionë lekë të reja.
Ku janë?
Ku është Parku i Artit?
Ku janë pemët e mbjella që janë tharë?
Ku janë betoni, gurët dhe mbeturinat që pretendohet se janë groposur?
Ku janë dokumentet?
Ku janë faturat?
Kush ka dhënë urdhrat?
Kush ka firmosur?
Kush ka përfituar?
KLSH, sipas meje, duhet të verifikojë çdo element të këtij investimi dhe çdo dëm të mundshëm ekonomik. Nëse dokumentet provojnë shkelje, atëherë organet ligjzbatuese duhet të ndërhyjnë.
Unë nuk do të ndahem ligjërisht nga kjo çështje. Do t’i dokumentoj të gjitha ato që pretendoj se janë vjedhje, shpërdorime ose veprime abuzive dhe do t’ua lë institucioneve kompetente të vendosin nëse këto veprime përbëjnë vepra penale.
POR TANI KTHEHEMI TE RTSH
Duke qenë se kam udhëhequr një media të re që doli dhe rezistoi në Shqipëri, mendova se mund të përpiqesha ta shpëtoja RTSH-në nga duart e atyre që, sipas meje, për 30 vjet e kanë përdorur, keqmenaxhuar dhe shfrytëzuar pasurinë publike pa mëshirë.
Pse e them këtë?
Sepse, sipas vlerësimit tim, drejtues të ndryshëm janë vendosur për interesa politike, ndërsa pajisje janë larguar, studio janë dobësuar dhe pasuria teknike është konsumuar, derisa sot RTSH-ja rrezikon të duket si një karikaturë e vjetër e një institucioni që duhej të ishte media publike moderne e Shqipërisë.
Unë u përpoqa ta ndal këtë, por nuk munda.
Edhe opozita e PD-së votoi dhe miratoi vendimmarrje të Këshillit Drejtues. Unë e pata paralajmëruar, sepse akoma më dhimbset Shqipëria.
ENI VASILI DHE DREJTIMI AKTUAL I RTSH-SË
Sot drejtore e përgjithshme e RTSH-së është Eni Vasili, e zgjedhur nga Këshilli Drejtues me 7 vota dhe me mandat pesëvjeçar. Çdo informacion se ajo “do të hiqet shumë shpejt”, për sa kohë nuk shoqërohet me një vendim zyrtar, duhet të konsiderohet informacion politik ose burim jozyrtar dhe jo fakt i konfirmuar.
Megjithatë, sipas burimeve politike që kam marrë unë, pritet një ndryshim i shpejtë në drejtimin e RTSH-së. Koha do të tregojë nëse ky informacion do të rezultojë i saktë.
Por unë kam pyetje konkrete për drejtimin aktual.
A po bëhet RTSH më profesionale?
A po bëhet më e pavarur?
A po menaxhohet më mirë pasuria publike?
A po rritet cilësia?
A po u jepet mundësi profesionistëve?
A po kontrollohen shpenzimet?
A po ndalet klientelizmi?
A po ndërtohet një media publike europiane?
Këto janë pyetje që duhet t’i bëjë çdo qytetar shqiptar.
Dokumentet zyrtare të RTSH-së tregojnë gjithashtu vendimmarrje lidhur me kontrata dhe organizimin e institucionit. Vetë fakti që këto vendime ekzistojnë kërkon transparencë të plotë mbi kriteret, kostot dhe rezultatet e tyre.
Unë kërkoj të dihet:lm kush janë këta persona, çfarë detyrash kryejnë, sa paguhen, pse nuk mjafton struktura ekzistuese dhe mbi çfarë kriteresh përzgjidhen?
CILAT JANË PASOJAT LIGJORE NËSE PROVOHEN ABUZIME?
Këtu duhet të jemi shkencorë dhe juridikisht korrektë.
Nuk mjafton të thuhet se një drejtor, ministër apo funksionar duhet të shkojë në burg. Burgu vendoset vetëm nga gjykata, pasi të provohet një vepër penale.
Por Kodi Penal shqiptar parashikon disa vepra që mund të bëhen objekt hetimi nëse faktet dhe provat tregojnë se janë konsumuar elementët e tyre.
Neni 248 – Shpërdorimi i detyrës: nëse një funksionar, me dashje dhe në kundërshtim me ligjin, kryen ose nuk kryen veprime që sjellin përfitime të padrejta ose dëmtojnë interesat e ligjshme, mund të lindë përgjegjësi penale. Ky është një nga nenet që duhet marrë në konsideratë kur hetohen vendime të paligjshme me dëm ekonomik.
Neni 258 – Shkelja e barazisë së pjesëmarrësve në tendera apo ankande publike: mund të aplikohet nëse provohet ndërhyrje e paligjshme në procedura publike për t’i dhënë avantazh të padrejtë një personi apo subjekti.
Neni 259 – Korrupsioni pasiv i personave që ushtrojnë funksione publike: mund të bëhet relevant nëse provohet kërkimi ose marrja e një përfitimi të parregullt në lidhje me funksionin.
Neni 260 – Korrupsioni pasiv i funksionarëve të lartë shtetërorë: mund të jetë relevant vetëm kur provohen elementët konkretë të kësaj vepre, përfshirë përfitimin e parregullt dhe lidhjen e tij me funksionin.
Neni 287 – Pastrimi i produkteve të veprës penale: mund të hyjë në konsideratë nëse provohet se pasuria e përfituar nga një vepër penale është fshehur, transferuar ose përdorur me dijeni për origjinën e saj.
Pra, në rastin e ish-ministres Margariti, të drejtimit të RTSH-së apo të çdo funksionari tjetër, unë nuk kërkoj dënim pa gjykim.
Kërkoj hetim.
Kërkoj dokumente.
Kërkoj auditim.
Kërkoj transparencë.
Dhe, nëse provohet një vepër penale, atëherë përgjegjësia penale duhet të jetë ajo që parashikon ligji.
PSE DO TË KANDIDOJ PËRSËRI?
Sepse unë nuk vij nga nomenklatura.
Nuk vij nga Partia e Punës.
Nuk jam rritur në zyrat e komunizmit.
Familja ime është përndjekur nga komunizmi.
Unë vetë jam përndjekur.
Jam arrestuar.
Jam dhunuar.
Jam përjashtuar.
Kam luftuar për pluralizmin.
Kam ndërtuar media.
Kam drejtuar media.
Jam biznesmen.
Jam shkrimtar.
Jam studiues.
Jam dramaturg.
Jam publicist.
Veprat e mia janë botuar në më shumë se 12 gjuhë të huaja dhe kam punuar që ato të jenë të pranishme në tregun shqiptar, europian dhe amerikan.
Dhe kam provuar në praktikë se çfarë do të thotë të ndërtosh një institucion mediatik nga zero.
Prandaj nuk kam frikë nga puna.
Dhe nuk kam nevojë për RTSH-në për të pasur një vend pune.
Unë dua RTSH-në sepse besoj se Shqipëria ka nevojë për një media publike të fortë.
Një RTSH që nuk i shërben kryeministrit.
Jo opozitës.
Jo oligarkëve.
Jo klaneve mediatike.
Jo drejtorit.
Por qytetarit shqiptar.
Nëse zgjidhem, do të kërkoj auditim të plotë financiar, teknik, administrativ, editorial dhe të pasurisë. Do të kërkoj inventarizimin e pajisjeve, pronave, kontratave dhe shpenzimeve.
Do të kërkoj të dihet:
Çfarë ka RTSH?
Çfarë ka humbur RTSH?
Çfarë i është dhënë të tretëve?
Sa kushton?
Kush ka firmosur?
Kush ka përfituar?
Dhe, mbi të gjitha:
Si mund ta kthejmë RTSH-në në një media publike europiane?
NGA SAGA KOMUNISTE TEK BETEJA PËR DEMOKRACINË
Kjo është historia ime.
Nga një nxënës që iu mohua e drejta për të studiuar për shkak të biografisë.
Nga një i përjashtuar nga shkolla.
Nga një djalë që ecte tre-katër orë në dëborë për të shkuar në shkollë.
Nga një student që u arrestua mbi 30 herë.
Nga drejtues i Lëvizjes Studentore në Shkodër.
Nga një prej njerëzve që luftuan në rrugë për pluralizmin.
Nga një familje ku njerëzit u dënuan me dhjetëra vite burg politik.
Dhe sot, pas gjithë kësaj rruge, jam biznesmen, shkrimtar, studiues, dramaturg dhe publicist, me vepra të botuara në më shumë se 12 gjuhë të huaja.
Por ajo që nuk ka ndryshuar është bindja ime.
RTSH nuk mund të lihet të fundoset.
Ashtu si dikur nuk pranuam të na nënshtrohej komunizmi, sot nuk duhet të pranojmë që një institucion publik të kthehet në pronë të askujt.
Nëse RTSH është në krizë, duhet ta shpëtojmë.
Nëse ka abuzime, duhet t’i hetojmë.
Nëse ka paaftësi, duhet ta korrigjojmë.
Nëse ka korrupsion, duhet ta luftojmë.
Nëse ka klientelizëm, duhet ta ndalim.
Dhe, nëse ka ende njerëz që besojnë te një media publike e pavarur, profesionale dhe kombëtare, atëherë unë jam gati të luftoj përsëri.
Prandaj do të kandidoj përsëri për Drejtor të Përgjithshëm të RTSH-së.
Jo për karrigen.
Jo për rrogën.
Jo për pushtetin.
Por për ta kthyer RTSH-në nga një institucion që rrezikon të fundoset në një institucion që i shërben Shqipërisë.
Dhe këtë herë, përpara se të kërkoj votën e Këshillit Drejtues, do të kërkoj votën morale të qytetarëve:
A duhet Shqipëria të ketë një media publike të pavarur, profesionale dhe të pakapur?
Unë them:
PO.
Dhe për këtë PO do të kandidoj.
