Vitin e kaluar, në finalen e Champions League, PSG kishte habitur të gjithë me fillimin e ndeshjes të ekzekutuar keq me qëllim, një taktikë për të ushtruar menjëherë presion ndaj kundërshtarit. Luis Enrique nuk është ndalur dhe edhe në këtë edicion ka prezantuar një tjetër risi në futbollin e tij: kundër Liverpool, rivëniet anësore të Nuno Mendes u shndërruan në një mjet për të ndezur kundërsulmin, një situatë që u përsërit vazhdimisht gjatë gjithë ndeshjes.
Parizienët kanë punuar mbi goditjet anësore për t’i kthyer në një instrument të lojës së tyre sulmuese. Ata janë fokusuar te rivëniet e gjata dhe të sakta që bëhen pasime perfekte për të ikur në fushë të hapur drejt portës kundërshtare: në këtë mënyrë i befasojnë kundërshtarët që përqendrohen te pika e rivënies, pa e imagjinuar kundërsulmin që mund të nisë.
3 throw-ins taken by Nuno Mendes yesterday..
pic.twitter.com/DnaqWd2pT5— SIR AHMED (@midopido21) April 9, 2026
Taktika e PSG-së në rivëniet anësore
Nuk bëhet fjalë për rivëniet legjendare të gjata të Rory Delap, që shpesh ktheheshin në asist për shokët e tij, por strategjia e ideuar nga PSG i afrohet shumë atij koncepti. Vetëm se, në vend që topi të dërgohet direkt në zonë, ai që e hedh me duar bën pikërisht atë që do të bënte me këmbë: gjen hapësirën e duhur për të surprizuar kundërshtarët dhe për të ndezur kundërsulmin, një situatë që u pa disa herë në Champions kundër Liverpool. Me Nuno Mendes, PSG ia doli tri herë, duke dhënë sinjalin e fundit të inovacionit të propozuar nga Luis Enrique.
Aksioni i nisur nga një rivënie anësore e PSG-së
PSG ka tani një armë të re në dispozicion që duket se funksionon shumë mirë dhe që shfrytëzon edhe efektin surprizë. Në rivëniet anësore skuadrat zakonisht ushtrojnë presion pranë pikës së rivënies, por francezët i ekzekutojnë gjatë për të mbërritur në mesfushë dhe për të ndezur kundërsulmin. E provuan tri herë me sukses të madh, falë edhe shpejtësisë së lojtarëve që shfrytëzuan mirë të gjitha hapësirat. Kur rivënia bëhet asist, ai që sulmon arrin të vrapojë në fushë të hapur, pa i dhënë kohë skuadrës tjetër të riorganizohet. Është një tjetër taktikë e Luis Enrique, i cili arrin të shfrytëzojë në favorin e tij çdo aspekt të lojës, duke u rinovuar edhe kur duket se nuk ka më asgjë për t’u përmirësuar.
