Vepra penale e dyshuar është kontrabanda e orëve luksoze. Dhe fakti që në regjistrin e të hetuarve të hartuar nga një gjyqtar i Andorrës ndodhen edhe shtatë futbollistë, i ka dhënë edhe më shumë jehonë lajmit. Kur dolën emrat, lajmi përfundoi menjëherë në qendër të vëmendjes për shkak të kureshtjes për të ditur kush janë, i shoqëruar nga pyetja klasike: a është e mundur që njerëz që fitojnë miliona euro të rrezikojnë të përfundojnë në telashe për gjëra të tilla? Ish-lojtari David Silva, Dani Carvajal (Real Madrid), Santi Cazorla (Real Oviedo), Giovani Lo Celso (Real Betis), Thomas Partey (Villarreal), César Azpilicueta (Sevilla) dhe Joan Bernat (Eibar) janë të përfshirët në hetimin e drejtuar nga magjistrati Juan Carles Moynat dhe që ka lindur nga dyshimet për evazion fiskal. Një kompani në Principatën mes Pirenejve, midis Francës dhe Spanjës, dyshohet se ka kryer operacione duke tentuar të shmangë taksat.
Cili do të kishte qenë roli i futbollistëve në gjithë këtë histori? Për momentin ata konsiderohen figura dytësore në krahasim me “kokën” që drejtonte fijet e sistemit. Pikërisht për këtë arsye autoritetet spanjolle janë përfshirë për të marrë në pyetje futbollistët “në cilësinë e të hetuarve” për blerjen, transportin dhe dorëzimin e orëve. Hetuesit po ndjekin gjurmët e parave dhe po përpiqen të rindërtojnë skemën e këtyre trafikut: modele të nivelit të lartë, shumë të shtrenjta dhe që pak njerëz mund t’i përballojnë, si Rolex dhe Patek Philippe, të cilat dyshohet se janë blerë duke shmangur pagesën e tatimeve.
Shifrat e kundërshtuara ndaj lojtarëve të hetuar janë të konsiderueshme: Thomas Partey dyshohet se ka shpenzuar mbi 400 mijë euro për tre orë, Joan Bernat rreth 367 mijë euro dhe David Silva afro 300 mijë euro. Ndërsa Dani Carvajal do të kishte blerë një Rolex Daytona me vlerë 64.800 euro, një blerje që madje daton që në vitin 2021.
Çështja sillet rreth një sipërmarrësi, Diego G. C., i cili që nga viti 2025 ndodhet në paraburgim, pasi akuzohet për kontrabandë dhe pastrim parash. Ai është i hetuari kryesor, personi që konsiderohet si organizatori i sistemit të ndërtuar mbi një skemë që magjistrati e ka përkufizuar si “klasike”: transportimi i kronografëve me vlerë të lartë midis Andorrës dhe Spanjës, duke mbajtur të ndara aksesorët nga dokumentacioni, në mënyrë që të shmangeshin deklarimet doganore ose madje pa asnjë faturë apo dokument shoqërues.
