Natën e përjetuar në “Allianz Stadium” e mori me vete deri në Londër. Damien Comolli u nis nga Torino pak orë pas Juve-Galatasaray, por ndeshja që ringjalli shpresën dhe më pas e shoi përfundimisht vazhdon t’i rrotullohet në mendje. Fitorja 3-2 pas shtesave nuk mjaftoi: Juventus u eliminua nga Champions League pas disavantazhit të rëndë të ndeshjes së parë. Dhe skena që mbetet, për CEO-n bardhezi, është mbi të gjitha një: përjashtimi i Lloyd Kelly.
Në skenën e “Financial Times Business of Football Summit”, ku ishte i ftuar për një panel mbi transformimin e klubeve, Comolli zgjodhi një ton të drejtpërdrejtë, pothuajse personal: “Ende nuk e kam marrë veten nga ndeshja dhe mendoj se do të më duhen vite për ta bërë”. Është pika e nisjes së një ndërhyrjeje që shpejt kthehet në një akt-akuze ndaj menaxhimit të episodit kyç të mbrëmjes.
Përjashtimi i Kelly dhe sulmi ndaj UEFA-s pas Juve-Galatasaray
54-vjeçari francez ndërthur ironi dhe zemërim, duke kujtuar edhe pezullimin që ka marrë tashmë në Itali pas ngjarjeve me Interin. Por objektivi, këtë herë, është ai që drejton futbollin në Europë: “Do të përpiqem të mos pezullohem edhe nga UEFA, duke qenë se jam tashmë i pezulluar nga federata italiane pas asaj që ndodhi me Interin, por vendimi i arbitrit për përjashtimin e Kelly ishte absolutisht zhgënjyes. Ai kishte drejtuar vetëm 10 ndeshje Champions në karrierë, pyes veten si ishte e mundur ta dërgonin të gjykonte një ndeshje me kaq shumë në lojë. Dhe pas një kartoni të kuq të pabesueshëm jemi jashtë Champions”.
Në rrëfimin e francezit Comolli, dëmi nuk është vetëm teknik. Është emocional dhe identitar: Juventusi e gjen veten jashtë kompeticionit që mat vërtet distancën mes ambicies dhe realitetit. Dhe e bën këtë në një ndeshje ku, për një mbrëmje, “Allianz Stadium” u përgjigj si rrallëherë: me mbështetje edhe në momentet më të vështira.
Mirënjohja e drejtuesit është e qartë dhe shërben edhe për të lexuar “pasin”: “Tifozët tanë kanë qenë të jashtëzakonshëm dhe dua t’i falënderoj. Ashtu si lojtarët, që kanë qenë fantastikë. Është hera e parë që gjendem në një stadium që duartroket skuadrën e vet kur pëson gol”. Një tablo që Comolli e përdor si karburant për pjesën e mbetur të sezonit: skuadër e gjallë, ambient i përfshirë, klub i thirrur të shndërrojë zhgënjimin në shtysë.
Brenda këtij skenari, Juventus përpiqet të vizatojë një vijë: të mos ndryshojë gjithçka në tronditjen e parë, të mos gëlltitet nga humori i momentit. Fjala e zgjedhur nga administratori i deleguar bardhezi është një e vetme, dhe tingëllon si manifest: “Nëse do të duhej t’i përgjigjesha pyetjes sot, do të thosha vazhdimësi”. Vazhdueshmëri në zgjedhje, në drejtim, në punën e përditshme: sepse, pas një nate të tillë, e vetmja mënyrë për t’u ngritur është të mos nisësh çdo herë nga zero.
