Cristian Chivu ka arritur shifrën e 50 pankinave gjithsej. Kurioze, apo jo? Pas tij ka trajnerë që kanë grumbulluar qindra të tilla, kanë drejtuar kampionë dhe kanë fituar tituj kampionë. Chivu ka si arritje të jetës deri tani një mbijetesë me Parmën, megjithatë tani gjendet aty, me perspektivën për të luftuar për titull me Milanin dhe Napolin, me vetëdijen se ka një skuadër në gjendje ta arrijë atë objektiv. Për të do të ishte rekord: titulli i parë në vitin e parë të plotë si trajner.
Është e vërtetë, ka ende disa të meta (të tijat dhe të skuadrës) që Chivu duhet t’i lëmojë. Është ajo prirja për t’u shpërqendruar në minutat e fundit të ndeshjes që herë pas here rishfaqet. Por ekzistonte edhe një vit më parë. Pastaj është vuajtja e pashprehshme në përballjet direkte, shih humbjet ndaj Juventusit, Napolit dhe Milanit. Por ky ishte një kufizim i skuadrës edhe me Simone Inzaghi në pankinë në një sezon – ai i kaluari – që në fazën finale u shndërrua nga ëndërr në makth. Të gjitha të vërteta, por të mos harrojmë kurrë atë të dhënë: 50 ndeshje. Kur të bëhen 70, ndoshta disa zgjidhje për këto probleme do të jenë gjetur.
“Nuk është i përshtatshëm”, bubullonin disfatistët verën e kaluar, kur Simone Inzaghi dha lamtumirën (ndoshta të pritur) një ditë pas humbjes shkatërruese në finalen e Champions League. Ishte Fabregas në pole position, ishte magjepsja e ish-kampionit dhe ideja e tij revolucionare e futbollit. I pëlqente të gjithëve. Presidenti Marotta dhe drejtori sportiv Ausilio e kuptuan menjëherë se me pronësinë e pasur të Como nuk kishte asgjë për të bërë. Patën guxim, zgjodhën një zemër të vërtetë interiste. E hodhën në zjarr në Botërorin e Klubeve, me një skuadër të rraskapitur që megjithatë bëri figurë dinjitoze. Dhe tani janë të parët në renditje.
Në një aspekt, Chivu ka fituar të gjithë, edhe kundërshtarët: imazhin. Pëlqehet mënyra si flet, qetësia që vendos në çdo shprehje të tij, edukata që shfaq në çdo moment të jetës së tij profesionale. Dhe pastaj zotërimi i gjuhës: e vërtetë që vjen nga një vend ku flitet një gjuhë neolatinë, por gjithsesi ka lindur në Rumani dhe është rritur në Holandë. Përgjigjet e tij kanë gjithmonë atë diçka të papritur që të bën kurioz dhe të shtyn të dëgjosh edhe përgjigjen pasuese.
Duke u kthyer te e dhëna kryesore e këtij arsyetimi, 50 pankinat e rumunit Chivu ndahen kështu: 36 në Serie A, 8 në Champions League, 4 në Botërorin e Klubeve, 1 në Kupën e Italisë dhe 1 në Superkupën Italiane. Janari ishte pikturuar si një muaj i tmerrshëm për Interin, përfundoi me vendin e parë në renditje dhe me vetëm një humbje, atë ndaj Arsenalit, që nuk e pengoi kualifikimin për playoff-et e Champions (tetë vendet e para ishin komprometuar ndoshta që në dhjetor). Tani është shkurti që nis me të njëjtat premisa, por Chivu (i shpallur trajneri më i mirë i muajit janar nga Lega Serie A) duket gati ta përballojë siç di.
