Me shumë mundësi ngjarja më e madhe e tregjeve financiare në 2018, është rënia kolosale e tregut të madh të aksioneve kineze, i cili ka pësuar humbje që tejkalojnë 30% që nga fillimi i vitit. Rënia e indeksit të përbërë nga Shangai në nivelin më të ulët në pothuajse katër vjet, shpjegohet në përgjithësi përmes prizmit të investitorëve që kuptuan se rritja e ekonomike që Kina ka gëzuar gjatë dekadës së fundit është në rënie dhe se gjërat kanë gjasa të ngadalësohen .

Një pikëpamje e tillë është përkeqësuar nga rritja e konfliktit tregtar midis SHBA-së dhe Kinës, me tarifat e vendosura nga dy ekonomitë më të mëdha në botë, të cilat tani aplikohen për mallra që arrijnë afër 300 miliardë $. Shumë ekonomistë thonë se lufta tregtare ka një ndikim negativ në rritjen kineze, me JPMorgan në fillim të tetorit duke thënë se një luftë e plotë tregtare mund të ketë një efekt të tkurrjes prej 1% në ekonomi. Ka arsye për të besuar se një faktor tjetër mund të futet së shpejti dhe të detyrojë aksionet kineze të bien edhe më thellë në territorin e tregut – është shitja e detyruar. Në Kinë, qindra kompani përdorin aksionet e tyre si kolateral për kredi, por kur çmimet e aksioneve bien, ata janë të detyruar të shesin në mënyrë që të ruajnë një nivel të caktuar të bilancit në llogaritë e brokerimit, që përdoren për t’ju dhënë para kompanive.

Sipas Bloomberg, rreth 4.18 trilionë juanë (603 miliardë) vlerë të aksioneve janë vendosur nga themeluesit e kompanisë dhe investitorët e tjerë të mëdhenj si kolateral për huatë, duke përbërë rreth 11% të kapitalizimit të tregut të aksioneve të vendit, bazuar në llogaritjet e bëra duke përdorur letrat me vlerë të Kinës. Kina e Jugut tha në një raport se më shumë se 600 aksione të kompanisë kanë rënë në nivele ku mund të fillojnë shitjet e detyruara.

“Është një cikël vicioz: pjesa e aksioneve çon në likuidim dhe likuidimi çon në rënie të mëtejshme të aksioneve”– tha Wang Zheng, zyrtari kryesor i investimeve në Jingxi Investment Management.